Gaps Solitaire gratis online spelen

Gaps Solitaire lijkt op het eerste gezicht nauwelijks op een patience. Het hele spel kaarten wordt open gedeeld in vier rijen van dertien, waarna de vier Azen van tafel gaan en vier gaten achterlaten, de gaps waaraan het spel zijn naam ontleent. Vanaf dan verhuizen kaarten één voor één naar die gaten, tot elke rij één kleur laat zien in ononderbroken volgorde van de Twee tot de Heer. Er is geen trekstapel en geen enkele dichte kaart, dus bij Gaps Solitaire draait alles om de volgorde waarin je de gaten vult.

Het spel kent veel namen. Naast Gaps is Montana de bekendste, en naaste verwanten circuleren als Spaces, Addiction of Blue Moon. Hoe oud de familie is, blijkt uit een variant met de naam House of Commons, die met een ingekort kaartspel werkt en al in 1905 en 1911 in Engelse patienceboeken werd beschreven. Waarover spelregelverzamelingen het sterkst van mening verschillen, is hoe vaak je mag schudden. Drie rondes zijn gebruikelijk, dus twee keer schudden, terwijl sommige versies meer toestaan of helemaal geen grens kennen.

Gat voor gat naar het doel: zo breng je Gaps Solitaire op orde

Je mikt op een bord met vier nette rijen. Elke rij begint met een Twee aan de linkerkant, met rechts daarvan de Drie, de Vier en zo verder in dezelfde kleur tot de Heer, en het gat van de rij blijft aan de rechterkant over. Welke kleur in welke rij terechtkomt, bepaal je zelf.

  • Wat in een gat past: Precies één kaart, namelijk de eerstvolgende hogere kaart in de kleur van de kaart links ervan. Een gat naast de Klaverzeven wacht dus op de Klaveracht en niets anders.
  • De linkerrand: Een gat in de eerste kolom neemt elke Twee aan, zelfs een die op dat moment een andere rij aanvoert.
  • Dode gaten: Staat er links van een gat een Heer, dan kan het gat niets meer opnemen, want na de Heer komt geen rang meer. Hetzelfde geldt voor een gat direct rechts van een ander gat, tot het linker is gevuld.
  • Elke zet geeft het gat door: Waar een kaart wordt weggehaald, ontstaat meteen het volgende gat, en dat wacht nu op de kaart die volgt op zijn linkerbuur.
  • Schudden: Is er geen zet meer, dan wordt de knop onder het raster actief. Elke rij houdt de kaarten die vanaf de Twee al goed liggen, en de rest wordt geschud en opnieuw gedeeld. Elke rij krijgt daarna precies één gat, direct achter het geordende begin of, als dat er niet is, helemaal links. Op Normaal en Moeilijk mag dat twee keer per spel, op Gemakkelijk drie keer, en het getal op de knop laat zien hoeveel schudbeurten er nog over zijn.
  • Bediening: Tik op een kaart en ze springt naar het gat waar ze hoort. Tik je in plaats daarvan op een gat, dan trekt het de passende kaart aan. Alleen de Tweeën aan de linkerrand hebben vaak meerdere opties; het spel markeert ze dan en een tweede tik beslist. Sleep je liever, verplaats de kaart dan gewoon zelf.

Wie Gaps Solitaire online speelt, krijgt op elk van de drie niveaus dezelfde regels, op een derde schudbeurt voor Gemakkelijk na. Gemakkelijk deelt bovendien opstellingen die kleine fouten beter vergeven, Moeilijk juist opstellingen waarin elk gat al vroeg telt. Een automatische afronding voor de laatste kaarten is bewust weggelaten, want tot het eind bepaalt elke zet waar het volgende gat opengaat.

Trucs voor een opgeruimd bord in Gaps Solitaire:

  • Laat kaarten naast Heren met rust: Haal je een kaart weg die rechts van een Heer ligt, dan maak je een dood gat. Zolang er andere zetten zijn, verspil je zo geen van je vier gaten.
  • Verdeel de Tweeën met beleid: Elke Twee bepaalt welke kleur een rij krijgt. Kies bij voorkeur de Twee waarvan de Drie en de Vier snel kunnen aansluiten.
  • Denk in ketens: Elke kaart die je verplaatst, scheurt een nieuw gat open dat om één bepaalde kaart vraagt. Vraag je vóór elke zet af of het volgende gat iets nuttigs kan opnemen of nergens heen leidt.
  • Zet de linkerkant vast voor het schudden: Een schudbeurt laat alleen staan wat vanaf de Twee ononderbroken op volgorde ligt. Verleng dat begin zo ver mogelijk voordat je op de knop drukt, want al het andere wordt opnieuw gedeeld.
  • Geordende beginstukken zijn veilig: Een rij die links met een Twee opent en zonder onderbreking in dezelfde kleur doorloopt, blijft bij elke schudbeurt staan, en geen van haar kaarten hoeft ooit nog te verhuizen. Elke kaart die je daar toevoegt, is blijvende vooruitgang.

Alles in beeld, alles te plannen: nog vijf spellen voor puzzelaars

Ook deze spellen belonen overzicht en vooruitzien, sommige met kaarten en andere zonder:

  • Freecell: Net als bij Gaps is het hele kaartspel vanaf het eerste moment zichtbaar, dus het toeval van verborgen kaarten speelt geen rol. De kaarten worden over acht kolommen verdeeld, vier vrije cellen houden tussendoor losse kaarten vast, en je bouwt aflopend in afwisselend rood en zwart.
  • Simple Simon: Ook zonder dichte kaarten en zonder trekstapel, maar gespeeld over tien kolommen. Daar sorteer je elke kleur vanaf de Heer omlaag, en zodra een reeks compleet is, ruimt die zichzelf op.
  • Pyramid Solitaire: Een piramide van 28 open kaarten wordt in paren afgebroken, en elk paar moet samen 13 zijn. Plan je graag welke kaart wanneer vrijkomt, dan is dat spel je al snel vertrouwd.
  • Memory: Ook hier liggen de kaarten in een raster, maar dan dicht. Je draait er telkens twee om en zoekt paren van identieke kaarten, dus met dezelfde rang en dezelfde kleur.
  • Sudoku: Geen kaartspel, maar wel dezelfde voldoening van alles op zijn juiste plek krijgen. Elk cijfer van 1 tot 9 moet precies één keer terechtkomen in iedere rij, iedere kolom en ieder vak van 3 bij 3.