Durak gratis online spelen

Durak is het Russische woord voor dwaas, en zo heet de verliezer aan het eind ook. Een winnaar in de gewone zin is er niet: wie geen kaarten meer heeft zodra de stapel op is, is van de haak, en wie helemaal aan het eind nog kaarten vasthoudt, is de durak. Tussendoor wordt er aangevallen en verdedigd, met een troefkleur die elk spel opnieuw wordt bepaald. Volgens de etymologische woordenboeken is ook het Nederlandse woord doerak aan het Russische durak ontleend. Wil je Durak gratis online spelen, dan deel je hier de tafel met drie computertegenstanders.

Het kaartspel Durak is beschreven sinds het eind van de 18e eeuw: een bekend Russisch handboek voor kaartspelers uit de jaren 1790 noemt al een spel met de naam Doeratsjki, de kleine dwazen. Lange tijd gold het als tijdverdrijf van boeren en gewone mensen, terwijl de betere kringen liever preferans speelden. In de 20e eeuw won Durak aanhangers in alle lagen van de Sovjetmaatschappij en streefde het preferans in populariteit voorbij. Tegenwoordig geldt het als het bekendste kaartspel van Rusland en wordt het in heel Oost-Europa gespeeld.

De versie waarmee je hier Durak online speelt, heet in het Russisch Podkidnoj, ongeveer "bijgooien", omdat elke aanvaller passende kaarten mag bijleggen. Daarnaast bestaat Perevodnoj, waarbij de verdediger een aanval met een kaart van dezelfde rang kan doorschuiven naar de volgende speler. Blijft de durak aan het eind met een zes zitten, dan slaan sommige spelers hem die spottend op de schouder: een dwaas met epauletten.

Aanvallen, verdedigen, oppakken: zo speel je Durak

Er wordt gespeeld met 36 kaarten, van de zes tot en met de aas, en elk van de vier spelers krijgt er zes. De kaart helemaal onderaan de stapel ligt open, dwars eronder. Die kaart bepaalt de troefkleur en wordt als allerlaatste getrokken, waarna een kleursymbool op haar plek je aan de troef blijft herinneren.

  • Wie begint: De eerste aanval doet de speler met de laagste troef, en dat wordt elk spel opnieuw bepaald. De verdediger is altijd de volgende speler met de klok mee.
  • Aanvallen: De eerste kaart kies je vrij, en je mag zelfs twee of drie kaarten van dezelfde rang tegelijk uitspelen. Elke volgende aanvalskaart moet een rang hebben die al op tafel ligt, als aanvals- of als verdedigingskaart. Met Aanval beëindigen geef je de beurt aan de verdediger.
  • Slaan: Elke aanvalskaart moet je dekken: met een hogere kaart in dezelfde kleur, of anders met een troef. Een troef kun je alleen slaan met een hogere troef. De verdediger kiest de volgorde: tik eerst op een kaart op tafel en dan op een kaart uit je hand, en je dekt precies die kaart.
  • Bijgooien: Iedereen behalve de verdediger mag kaarten bijleggen, eerst de hoofdaanvaller, daarna de anderen om de beurt. Zodra alle kaarten gedekt zijn, begint de vraagronde opnieuw, en ook spelers die eerder hebben gepast mogen dan weer iets bijleggen.
  • Bovengrens: Tot de eerste geslaagde verdediging van een spel mogen er hoogstens vijf aanvalskaarten op tafel liggen, daarna zes, en nooit meer dan de verdediger in de hand had toen de aanval begon.
  • Oppakken: Kun of wil je geen kaarten meer slaan, druk dan op Oppakken. De aanvallers mogen dan nog passende kaarten bijgooien voordat alles op tafel naar de hand van de verdediger gaat. De volgende aanval komt van de speler na de verdediger.
  • Afgeslagen: Is alles gedekt en legt niemand nog iets bij, dan gaan de kaarten naar de aflegstapel en valt de verdediger zelf als volgende aan.
  • Trekken en uitgaan: Na elke aanval vult iedereen zijn hand aan tot zes kaarten van de stapel, de aanvaller eerst en de verdediger als laatste, die laatste alleen na een geslaagde verdediging. Is de stapel op, dan ligt wie geen kaarten meer heeft eruit. Gaan de laatste spelers op hetzelfde moment uit, dan verliest niemand en eindigt het spel gelijk.

Punten worden niet geteld, en elk spel staat op zichzelf. Op Gemakkelijk vallen de tegenstanders aan met één kaart en gooien ze nooit iets bij, terwijl op Moeilijk de aanvaller kaarten bijlegt wanneer dat maar kan.

Zo zorg je ervoor dat bij Durak een ander de dwaas wordt:

  • Spaar je troeven: Dek een lage kaart waar mogelijk met een hogere van dezelfde kleur. Zodra de stapel op is, beslissen troeven bijna alles, en wie er geen meer heeft, krijgt snel een berg kaarten in de hand.
  • Val aan met klein grut: Open met je laagste kaarten die geen troef zijn. Zolang de stapel nog kaarten geeft, ruil je zo zwakke kaarten in voor nieuwe.
  • Verzamel kaarten van één rang: Twee of drie kaarten van dezelfde rang zijn bij een aanval goud waard, omdat je ze samen kunt uitspelen of later kunt bijgooien.
  • Geef geen nieuwe rangen weg: Elke kaart waarmee je verdedigt, geeft de aanvallers een rang waarop ze mogen bijleggen. Kun je dekken met een kaart waarvan de rang al op tafel ligt, dan bied je ze niets nieuws.
  • Pak in het begin rustig op: Aan het begin kan het goedkoper zijn een paar lage kaarten op te pakken dan waardevolle troeven weg te geven. Tegen het eind, als er geen kaarten meer bijkomen, wordt elke kaart die je oppakt een last.
  • Tel mee: Met maar 36 kaarten loont het om te onthouden welke troeven en azen al weg zijn. En wie als laatste van de stapel trekt, krijgt de open troefkaart, dus die kaart kent iedereen.

Maar niet als laatste: nog vijf spellen tegen de computer

Een vaste troef, een titel voor de verliezer of een stukje Russische kaarttraditie: elk van deze spellen heeft iets gemeen met het dwazenspel.

  • Zwartepieten: Ook hier is er geen winnaar, alleen een verliezer. Wie aan het eind de enige kaart zonder paar overhoudt, is de pineut, en tot dan trek je om beurten blind een kaart bij een buurman.
  • Presidenten: Wie als laatste overblijft, krijgt de laagste rang en moet in de volgende ronde ook nog zijn beste kaarten afstaan.
  • Spades: Bij Durak bepaalt de omgedraaide kaart de troef, maar hier staat die vanaf het begin vast: het is altijd schoppen. Vier spelers vormen twee teams en bieden voor elke ronde hun slagen.
  • Mau-Mau: Ook daar ontbreken de lage getallen, want het kaartspel begint pas bij de zeven en telt 32 kaarten. Alleen telt daar wie zijn kaarten het eerst kwijt is, niet wie er als laatste mee blijft zitten.
  • Schaken: Geen kaarten, maar een spel dat de Sovjet-Unie tientallen jaren beheerste. Van 1948 tot Bobby Fischer in 1972 de titel veroverde, kwam elke wereldkampioen daarvandaan. Hier daag je de computer uit.