Alaska Solitaire gratis online spelen
Alaska Solitaire hoort bij de Yukon-familie en is de gulere zus van Russian Solitaire. Net als daar leg je strikt binnen één kleur aan, en mag elke open kaart verhuizen met alles wat erop ligt. Het verschil zit in één woord: hier mag een kaart niet alleen aflopend, maar ook oplopend worden aangelegd. Daardoor heeft elke kaart tot twee mogelijke plekken waar haar Russische voorbeeld er maar één biedt, en veel stellingen die in Russian Solitaire hopeloos vastzitten, zijn in Alaska Solitaire nog op te lossen.
Ook de naam past bij het plaatje. Klondike, waar de hele familie begon, is een gebied in het Canadese Yukon dat aan het eind van de 19e eeuw beroemd werd door de goudkoorts, en Alaska is de directe buur van Yukon. Wie het spel zijn naam gaf, is niet vastgelegd. De geschiedenis levert wel een aardige voetnoot: Alaska hoorde bij het Russische Rijk tot 1867, toen de Verenigde Staten het kochten. Of dat iets met de naamkeuze te maken had, weet niemand, maar het past mooi bij het Russische voorbeeld van het spel. Een makkie is Alaska Solitaire overigens allerminst: ook als je het gratis online speelt, beslist goed plannen bijna elke partij.
Alaska Solitaire begrijpen: twee richtingen, één kleur, geen trekstapel
Alle kaarten gaan in één keer op tafel, en er valt niets te trekken. Links ligt een kolom met één open kaart, gevolgd door zes kolommen waarin één, twee en zo verder tot zes dichte kaarten verstopt zitten onder telkens vijf open kaarten. Aan de linkerkant staan de vier funderingsstapels boven elkaar; je vult ze per kleur vanaf de Aas omhoog. Liggen alle 52 kaarten daar, dan is het spel gewonnen.
- In twee richtingen aanleggen: Een kaart past op de kaart van haar kleur die één rang hoger of één rang lager is. De Klaveracht mag dus op de Klavernegen, maar net zo goed op de Klaverzeven. De telling gaat niet voorbij de Heer: een Aas belandt nooit op een Heer, en een Heer nooit op een Aas.
- Verplaatsen: Je mag elke open kaart verplaatsen, en alles wat erop ligt reist mee, zelfs een wilde warboel. Het enige wat telt, is de kaart die je oppakt.
- Dichte kaarten: Leg je er een bloot, dan draait ze vanzelf om.
- Vrije kolommen: Zolang je op Normaal of Moeilijk speelt, zijn ze gereserveerd voor Heren, die alles mogen meenemen wat erop ligt. Op Gemakkelijk is iedere kaart er welkom.
- Funderingsstapels: Je speelt altijd af vanaf het eind van een kolom, kaart voor kaart en in oplopende volgorde.
- Bediening: Tik je een kaart aan, dan belandt ze op haar funderingsstapel als die haar accepteert. Anders probeert het spel eerst de kaart die in die kleur één stap hoger is, dan een lege kolom en pas als laatste mogelijkheid de kaart één stap lager. Wil je bewust oplopend aanleggen terwijl er nog een andere plek vrij is, sleep de kaart er dan gewoon heen. Zijn alle kaarten blootgelegd en komt de rest zonder problemen uit, dan ruimt het spel de tafel zelf op.
Op Gemakkelijk geldt een soepelere regel voor lege kolommen, en ook de kaarten vallen er gunstiger. Normaal en Moeilijk volgen de strikte regels, en Moeilijk brengt daarbij de minder gunstige spellen. Terugnemen en herhalen is onbeperkt mogelijk, en de hint-knop wijst de volgende zinvolle stap aan.
Wat goed werkt als je Alaska Solitaire speelt:
- Aflopend is de richting die telt: Ligt een kaart op de eerstvolgende hogere van haar kleur, dan klopt de volgorde al voor de funderingsstapel. Oplopend aanleggen begraaft daarentegen precies de kaart die de funderingsstapel als volgende nodig heeft. Een oplopende zet loont daarom alleen als hij een dichte kaart blootlegt of een kolom leegmaakt.
- De Vrouw als uitweg voor de Heer: Anders dan in Russian Solitaire hoeft een Heer niet op een lege kolom te wachten. Hij mag ook op de Vrouw van zijn kleur, en dat is vaak de snelste manier om de dichte kaarten onder hem vrij te spelen.
- Parkeer kaarten even: Een kaart die in de weg ligt, kun je tijdelijk op haar lagere buur leggen en doorschuiven naar de hogere zodra die vrijkomt. Zo ontstaan omwegen die het Russische voorbeeld niet kent.
- Ketens gaan voor cosmetica: Een dichte kaart ligt vaak maar twee of drie zetten verwijderd, omdat eerst de ene kaart naar haar buur moet en daarna een tweede moet volgen. Zulke korte ketens leveren meer op dan welke hoeveelheid opruimwerk ook.
Verwant door kleur, richting en landkaart: nog vijf tafels
Sommige van deze spellen delen met Alaska Solitaire de opstelling, andere het aanleggen in twee richtingen, en één ervan gaf de hele familie haar naam:
- Russian Solitaire: Het strengere voorbeeld met dezelfde opstelling. Daar mag een kaart alleen aflopend worden aangelegd, op de kaart van haar kleur die één rang hoger staat, en wie op Normaal of Moeilijk een Heer wil verplaatsen, heeft altijd een lege kolom nodig.
- Yukon Solitaire: De stamvader van de lijn, met dezelfde verdeling van de kaarten en hetzelfde verplaatsen van hele pakketten. Daar leg je aflopend aan, met rood en zwart om beurten, en de eigen kleur van een kaart speelt geen rol.
- Patience: De klassieker, ook Klondike genoemd, naar het goudkoortsgebied waaraan de familie haar naam ontleent. Er hoort een trekstapel bij, aan het begin liggen er veel meer dichte kaarten, en alleen geordende reeksen mogen samen verhuizen.
- Golf Solitaire: Ook hier ga je één rang omhoog of omlaag, maar zonder op de kleur te letten en altijd op één enkele aflegstapel. Het doel is de zeven kolommen helemaal leeg te spelen, en de trekstapel levert daarvoor maar een beperkte voorraad nieuwe kaarten.
- Tri Peaks Solitaire: Drie toppen van open kaarten die je rang voor rang op de aflegstapel afbouwt, ongeacht hun kleur. Op Gemakkelijk mogen Heer en Aas elkaar daar zelfs opvolgen, wat in Alaska nooit is toegestaan.










































